Ben je op zoek naar een Italiaanse damestas maar kun je niet kiezen? Een bekend verschijnsel. Damestassen vind je immers in alle soorten en maten. Toch is de keuze niet moeilijk. Season Bags -de online tassenwinkel- biedt je verschillende lijnen damestassen, waaronder modieuze suéde tassen en leren Italiaanse damestassen. Neem snel een kijkje in onze webwinkel voor een compleet overzicht van onze damestassen!

De geschiedenis van de tas (vervolg)

Zichtbaar of verborgen: het tuigje, de beugeltas en de dijzakken
Vrouwen hadden in de 17de en 18de eeuw diverse praktische accessoires tot hun beschikking voor het meedragen van persoonlijke bezittingen. Naast damestassen en beurzen voor aan de riem konden vrouwen hun beursjes ook hangen aan het tuigje. Tegenwoordig is het tuigje bij velen bekend onder de naam chatelaine. Rond 1830 is men de naam chatelaine gaan geven aan de haak met kettingen en de daaraan hangende accessoires. Vrouwen hingen in de 17de eeuw naast het beursje de sleutels, een reukbal, een vingerhoedhouder, een naaldenkoker, een speldenkussen en een messenschede aan hun tuigje. Een eeuw later ging het naaigerei aan het tuigje overheersen. Zichtbaar hangend aan de rokband of riem was het tuigje van zilver of goud voor de adel en rijkere burgerij behalve een praktisch accessoire vooral een kostbaar sieraad waar men graag mee pronkte. Zoals bij vele modeverschijnselen werd het tuigje in de loop van de tijd voor meerdere lagen van de bevolking bereikbaar en verspreidde het gebruik zich.

Een veel in Nederland en in sommige delen van Duitsland voorkomend alternatief om persoonlijke benodigdheden mee te nemen was de tas met zilveren beugel en haak om aan de rokband te hangen. De beugeltas werd in Nederland vanaf de tweede helft van de 17de eeuw tot in het begin van de 20ste eeuw gedragen. De kostbare zilveren beugels werden vaak doorgeven van moeder op de dochter. Passend bij de heersende mode zette de dochter aan de beugel een nieuwe tas van textiel of kralen.

Naast genoemde accessoires had de vrouw ook een goedkoper en makkelijk zelf te maken alternatief om haar persoonlijke benodigdheden mee te nemen. Gedurende de 17de, 18de en een groot deel van de 19de eeuw was de dameskleding zo wijd dat het gemakkelijk was om onder de rok onzichtbaar verborgen één of twee losse tassen te dragen. De handtassen waren in de vorm van een druppel of peer en werden gemaakt van zijde, linnen of katoen en soms fraai geborduurd. Aan de bovenkant van de tassen zit een lint waarmee ze om het middel gebonden werden. Meestal werden de dijzakken gedragen als paar, één op elke heup hangend. Vandaar dat ze dijzakken werden genoemd. De vrouwen droegen de dijzakken op de onderkleding. Daarover ging de mooie japon. Een spleet in de japon verschafte haar toegang tot haar persoonlijke spullen die diep verborgen lagen in de zakken. De dijzakken waren het tresor van de vrouw waarin zij haar beurs, portefeuille, liefdesbrieven, zakdoekje, sleutels en naaigerei opborg